Sterk verhaal Brief in de koelkast

Pianist Radu Lupu achter de vleugel.

Twijfel, zelfkritiek, perfectionisme: meesterpianist Radu Lupu ging er zijn hele carrière onder gebukt. Dus opnames maken? Dat zag hij steeds minder zitten.

Er zijn nogal wat meesterpianisten met een flinke dosis perfectionisme als het gaat op opnames maken. Denk maar eens aan Myra Hess (1890-1965), die verzuchtte: ‘Naar mezelf luisteren is alsof ik naar mijn eigen begrafenis ga.’ Of Artur Schnabel (1882-1951), die de befaamde Abbey Road-studio’s in Londen, waar hij zijn eerste Beethoven-sonatecyclus opnam, ervoer als ‘een martelkamer’. Clifford Curzon (1907-1982) had het goed gezien: ‘Het mooie van een live-optreden is dat het verdwijnt als een afdruk in het water; iemands tekortkomingen en overtredingen worden op magische wijze uitgewist’.

Ook voor Radu Lupu (1945-2022) was een ‘geslaagde’ uitvoering nauwelijks te bereiken. Zelfs wanneer alles leek te kloppen, bleef het knagende gevoel dat het beter had gekund. Door de jaren heen ontwikkelde Lupu een afkeer van camera’s en microfoons en uiteindelijk verbood hij zelfs de aanwezigheid ervan bij zijn concerten. Na zijn laatste opname, Schumanns Humoreske, deed zijn platenlabel Decca per brief nog een laatste smeekbede om hem tot een opname over te halen. Maar Lupu was onverbiddelijk. Zijn antwoord luidde: ‘Ik heb jullie brief in de koelkast gelegd’.

Radu Lupu: The Unreleased Recordings

Groot is Lupu’s discografie dus niet, maar des te meer is wat hij wel heeft opgenomen van topklasse. Voor wat zijn tachtigste verjaardag geweest zou zijn bracht Decca een 6CD-box uitbracht met nooit eerder uitgebrachte opnames van Lupu. Voor pianoliefhebbers een enorm dankbare collectie om in te grasduinen. ‘Juist de eigenschappen die zijn discografie beperkten – twijfel, zelfkritiek, een acute angst voor openbaarheid – zijn precies de eigenschappen die deze opnames hun emotionele lading geven.’ – Gramophone

Bestel bij Platenzaak.nl


citatenLees en luister ook