Favorieten van Steven Isserlis

© Jean-Baptiste Millot

Steven Isserlis: veelzijdig cellist, bevlogen verhalenverteller en kampioen van vergeten repertoire. Welke muziek draait hij graag thuis? Voor Classics To Go zocht de Brit zijn favorieten bij elkaar, van Bach tot The Beatles.

Welke muziek wakkerde als kind je liefde voor klassieke muziek aan?

‘Eigenlijk een beetje van alles. Op mijn vijfde verjaardag kreeg ik de single She Loves You van The Beatles. De blijdschap die ik toen voelde was zó intens dat ik het me nog steeds herinner. En op de een of andere manier ben ik via The Beatles uiteindelijk bij de klassieke muziek beland.

Niet lang na die verjaardag raakte ik gefascineerd door de cello. Mijn eerste docent gaf me Jacqueline du Pré’s nieuwe opname van het celloconcert van Elgar, met op de bok John Barbirolli. Ook dat moment kan ik me nog precies voor de geest halen: ik zag de plaat liggen op een stoel in het huis van mijn docent, klaar om door mij mee naar huis genomen te worden. Wat een spanning!

De eerste plaat die ik echt obsessief elke dag draaide was Rostropovitsj’ opname van Dvořáks celloconcert, gedirigeerd door Adrian Boult. Jaren later vertelde ik dat aan ‘Slava’ [de bijnaam van Rostropovitsj, red.]. Hij trok een pruillipje: “Mijn opnames onder leiding van Talich of Ozawa zijn beter.”’

Welke muziek draai je als je een oppepper nodig hebt?

‘Qua popmuziek: The Beatles of The Traveling Wilburys (je ziet hoe bij de tijd ik ben…). Qua klassiek: vaak klaviermuziek van Domenico Scarlatti of Fauré.

Twee keer per jaar ga ik naar mijn favoriete plek op aarde: Prussia Cove in Cornwall. Daar heb ik inmiddels een klein ritueel voor mijn eerste ochtend: ik zet dan behoorlijk hard het openingsdeel van Schumanns prachtige Lentesymfonie op. Die muziek, samen met het geluid van de zee buiten: daar word ik echt intens gelukkig van.’

Prussia Cove, Cornwall (Unsplash/Graham Powell Wood)

Welk stuk zou je laten horen aan iemand die nog nooit klassieke muziek heeft gehoord?

‘Interessante vraag. Het hangt natuurlijk af van iemands karakter en smaak. Een vrij veilige keuze is misschien Beethovens Zevende symfonie, het liefst gedirigeerd door Carlos Kleiber. Of het openings- of slotkoor van de Matthäus-Passion. Ik kan me eigenlijk niet voorstellen dat iemand daar níet door geraakt wordt.’

Als je kon tijdreizen, welke première had je dan mee willen maken?

‘De lijst is eindeloos! Bachs Matthäus-Passion. Mozarts Le nozze di Figaro. Haydns Die Schöpfung. Of misschien een uitvoering van een gloednieuw werk door Liszt of Paganini zelf. Of een improvisatie van Beethoven.

Ik zou minder zin hebben in premières die destijds op een schandaal of mislukking uitliepen, zoals Brahms’ Eerste pianoconcert, Elgars celloconcert of Le Sacre du Printemps. Dat lijkt me eerder deprimerend dan feestelijk, hoe historisch ook. Het liefst zou ik als tijdreiziger de zaal verlaten met het gevoel dat ik op de top van de wereld sta.’


Luister de Spotify-playlist

Hier vind je alle muziektips van Steven Isserlis bij elkaar.


Nieuw: Steven Isserlis speelt Schumann & Moscheles

Steven Isserlis’ net verschenen album is een muzikale tijdcapsule van het jaar 1851, de tijd van uitvindingen, wereldtentoonstellingen en ongekende creativiteit. Zowel de cellosonates van Moscheles als die van Schumann op dit album stammen uit 1851.

Zelfs de Érard-vleugel die speciaal voor dit album is aangeschaft, werd gebouwd in 1851. Deze vleugel, in die tijd wat een Steinway Model D nu is, won dankzij de technische innovaties een medaille op de Great Exhibition van 1851 in Londen. Het album bevat ook vier miniaturen uit 1851, waaronder Bach/Gounods ‘Ave Maria’ in een speciale versie voor cello, piano en koor. Het effect is magisch.


Lees en luister ook