De bizarre liefde van Bellini

Vincenzo Bellini was een jonge en arme conservatoriumstudent, toen hem gevraagd werd zangles te geven aan Maddalena Fumaroli, de beeldschone dochter van de president van het hooggerechtshof. Tussen beiden bloeide een liefde op, waarvan heel Napels wist, behalve haar ouders. Na het succes van zijn eerste opera besloot Bellini om Maddalena’s hand te vragen. Het aanzoek werd niet alleen geweigerd, de geliefden mochten elkaar ook niet meer zien. Ze waren de wanhoop nabij, maar beloofden elkaar dat hun hart nooit aan iemand anders zou toebehoren.
‘Voordat ik tien opera’s geschreven heb’, zei Bellini, ‘zullen je ouders me smeken om met je te trouwen.’
‘Tien opera’s’, verzuchtte Maddalena, ‘dat duurt lang.’
‘Een paar jaar’, stelde Bellini haar gerust. ‘We zijn nog jong, we kunnen wachten.’
‘Laten we dan zweren dat we verenigd zullen worden na jouw tiende opera’, riep het meisje uit. ‘Levend of dood.’
En Bellini zwoer het.